Kobiety o ładnym i kształtnym biuście powinny podkreślić ten walor swojego ciała, dobierając dekolt o kształcie serca. Panie z mniejszym biustem powinny zastosować tzw. „łódkę”. Wcięcie w tym fasonie delikatnie odsłania ramiona i klatkę piersiową , ale na tyle subtelnie, że maskuje mniejszy biust. Postawne damy, o szerokich ramionach i słusznym wzroście dobierają na ogół dekolt o cienkich ramiączkach, które schodzą się przy szyi, a ramiona są tutaj głęboko wcięte. Ze względu na swą uniwersalność, przyszłe Panny Młode często wybierają suknie śliubne, które w górnej partii przypominają kształtem literę „U”. Jest to elegancki i klasyczny krój, ale przede wszystkim uniwersalny, bowiem powinien pasować do każdej sylwetki. Istnieją także suknie, które przy szyi przypominają kształtem zwykłego T-shirta. Ten fason nie pasuje jednak paniom o obfitym biuście ponieważ uwydatnia go jeszcze bardziej. Wycięcie w kształcie litery „V” mówi chyba samo za siebie. Panie o zbyt obfitym biuście bądź zbyt małym, mogłyby czuć się w tym kroju nieswojo. Odważne Panny Młode, które nie boją się eksponować swoich walorów klatki piersiowej, mogą właśnie w takiej sukni upatrywać tej jedynej. Podobnie rzecz się ma w przypadku sukni bez ramiączek. Nie mniej ważnym aspektem jest odpowiednio dobrany materiał sukni. Najbardziej trwałym, a poprzez to najczęściej wybieranym materiałem jest jedwab. Ponadto jest o włókno bardzo eleganckie, elastyczne i wytworne. Jedwab jest głównym składnikiem innych „mieszanek” materiałów, z których zrobione są suknie. I tak szyfon zrobiony jest z jedwabiu i rayonu. Cienki materiał scalany jest warstwowo, a najczęściej dobierany jest na wykonanie górnych partii sukni ślubnej. Krepa zaś charakteryzuje się pomarszczoną powierzchnią. Satyny królewska natomiast urzeka swoją lekkością i delikatnością. Na ogół to połączenie jedwabiu, rayonu lub poliestru. Przeciwieństwem satyny królewskiej jest szorstka organa, która jest bardziej falista, a wykorzystywana jest do szycia rękawów sukni, bądź części na plecach. Tkaniną, która panuje niepodzielnie jest jednak satyna. Ta jest cienka, gładka i posiada specyficzny połysk. Mikado, to także jedwab, ale w kilku odmianach wymieszanych w jedną tkaninę, poprzez co cięższy. Suknie szyje się jeszcze z tkaniny o trudnej nazwie shantung (przypomina surowy jedwab), a także z tiuli, który jest do spódnic i welonów, a materiał ten jest mieszaniną jedwabiu, nylonu i rayonu.

źródło: strefaslubu.pl

Tradycja mówi, że Pan Młody musi wykupić narzeczoną dając fanty w postaci alkoholu na wesele lub ciast czy cukierków. Nie da się niestety uniknąć bram ustawianych przez przypadkowe, do tego pijane osoby, które zatrzymują orszak weselny dzierżąc w dłoni kilka zwiędłych już kwiatków. Z takiej bramy weselnej powinien wykupić Parę Młodą świadek Pana Młodego. Sam Młody przeważnie nie musi nawet wysiadać z samochodu ślubnego. Mimo, ze tradycja organizowania bram weselnych gdzieniegdzie powoli zanika, to mimo wszystko warto zaopatrzyć się w większa liczbę butelek. W niektórych regionach są jeszcze miejsca, gdzie na drodze Pary Młodej staje nawet kilkanaście bram. Jak przygotować weselną bramę Minimum „pomocy” do przygotowania bramy weselnej, to wstążka, którą zablokujemy przejazd, własna wódka oraz kwiaty, które należy dać Pannie Młodej. W każdej sytuacji należy też pamiętać o złożeniu Młodej Parze życzeń ślubnych. Standardowo spotkanie Pary Młodej z bramą weselną wygląda następująco: najpierw z samochodu wychodzi świadek Pana Młodego i to on targuje warunki przejazdu. Jeśli dojdzie do porozumienia przynosi ustaloną ilość butelek. Następnie wypija kieliszek wódki, którą miały przy sobie osoby ustawiające bramę weselną. Czasem wystarcza to, aby brama została otwarta. Bywa jednak, że zaangażować musi się również Pan Młody, na przykład wykonując różne zabawne zadania. Przy targowaniu się o wódkę pamiętajmy o dobrym smaku i umiarze. Zbytnia natarczywość może popsuć atmosferę, a Państwu Młodym humory. Nie zapomnijmy, że w organizowaniu bram weselnych chodzi przecież o dobrą zabawę. Pomysły na bramy weselne Sposobów przygotowania bramy weselnej nie brakuje. Wszystko zależy od chęci, poczucia humoru i kreatywności osób ustawiających weselne szlabany. To, jak będzie wyglądała brama zależy też od czasu, jaki macie na jej przygotowanie. Czasem można zatrzymać przejazd Państwa Młodych jedynie po to, aby złożyć im życzenia i wspólnie wznieść toast szampanem za ich szczęśliwe i długie wspólne życie. To plan minimum. Jednak można przygotować wiele innych, wyjątkowych a dla nowożeńców na pewno niezapomnianych bram weselnych. Można zebrać kilka osób i chodzić w kółko po pasach blokując przejazd. W rękach należy trzymać transparenty z napisami: „Sto lat Młodej Parze”, „Wszystkiego dobrego na nowej drodze życia” itp. Blokada trwa oczywiście do czasu wytargowania odpowiedniej ceny za jej zlikwidowanie. Ciekawym przykładem bram weselnych są te, które nawiązują do zawodu Pana Młodego a przygotowane na przykład przez kolegów z pracy. Jeśli Młody pracuje w pogotowiu, brama zostaje ustawiona z kilku karetek, które zjawiły się tam z powodu (upozorowanego) wypadku drogowego. Oprócz zawodu można też nawiązać do zainteresowań, na przykład futbolem. Kilka osób inscenizuje mecz piłkarski, w pewnym momencie jedna z nich zostaje sfaulowana. Poszkodowany w ten sposób „piłkarz” chcąc uśmierzyć ból wykrzykuje prośby o wódkę. Można też przebrać się za dzieci, odważniejsi mogą mieć na sobie jedynie pieluchy, inni niech piją mleko z butelek ze smoczkiem, lub siedzą w pożyczonych wózkach spacerowych. Nad taką gromadką niesfornych dzieci próbuje zapanować pani przedszkolanka. W końcu maluchy udaje się jej uciszyć i zadać im pytanie o to, czego się dziś nauczyły. Wtedy one wykrzykują: „Sto lat Młodej Parze!”.

Z tego powodu uważamy, że spadek inflacji bazowej zatrzyma się w Q3-Q4 ’10, a przełom 2010 i 2011 r. może przynieść ponowny jej wzrost. Naszą optymistyczną diagnozę popytu konsumpcyjnego potwierdzają dane  o sprzedaży detalicznej, która w maju odnotowała wzrost o 4,3% r/r (konsensus 3,2%, poprzednio -1,6%). Odczyt ten był z jednej strony zaburzony przez powódź (domniemana przyczyna m.in. utrzymania się spadków r/r sprzedaży żywności, wpływ negatywny), z drugiej strony  – przez odreagowanie skróconej ze względu na żałobę narodową liczby dni handlowych w kwietniu (znaczna poprawa sprzedaży sprzętu RTV i AGD, samochodów, odzieży i obuwia, wpływ pozytywny). Wypadkową tych dwóch przeciwstawnych czynników oceniamy jako bliską zeru; majowa dynamika sprzedaży wydaje się więc dobrze przybliżać średniookresowy trend. Biorąc pod uwagę ożywienie na rynku pracy i poprawiające się nastroje konsumentów oceniamy, że w II poł. roku wzrost sprzedaż detalicznej przyspieszy przynajmniej do 5-6% r/r. Lepsze perspektywy dla konsumpcji indywidualnej, a także bliska zmiana trendu procesów inflacyjnych, wydają się przybliżać moment zmiany „nieformalnego nastawienia” RPP w polityce pieniężnej. Opublikowane wczoraj minutes z majowego posiedzenia Rady wskazują, że ze względu na silny wzrost niepewności w otoczeniu zewnętrznym władze monetarne są niechętne zmianom parametrów polityki pieniężnej. Jednocześnie RPP jest zdania, że pełniejsza ocena procesów gospodarczych będzie możliwa po publikacji nowej projekcji inflacyjnej, a więc na czerwcowym posiedzeniu. Przewidujemy, że nowa projekcja, jak również ustanowienie przez inflację CPI dołka (prawdopodobnie w lipcu), najpóźniej w sierpniu-wrześniu doprowadzą do zmiany nastawienia RPP na restrykcyjne i rozpoczęcia podwyżek stóp procentowych w Q4 ’10. Rynek Finansowy: Wzrosty cen ryzykownych aktywów z ubiegłego tygodnia były kontynuowane do poniedziałku, wsparte decyzją chińskich władz o stopniowej rewaluacji juana. W połowie tygodnia za sprawą słabych danych z USA i strefy euro  nastroje wyraźnie pogorszyły się. Kilka z rzędu spadkowych sesji na rynkach akcji i spadki cen surowców nie sprzyjały walutom naszego regionu , które mimo stabilnego zachowania pary EUR/USD (konsolidacja wokół poziomu 1,23) przez mijający tydzień traciły ponad 3% względem euro. Kurs EUR/PLN, zbliżający się w poniedziałek do „psychologicznego” poziomu 4,00, na piątkowej sesji wzrósł powyżej poziomu 4,13. Maksymalny zasięg obecnego, kolejnego w ostatnich tygodniach wybicia, oceniamy na 4,15-4,20. Z technicznego punktu widzenia, by korekta dobiegła końca, kurs EUR/PLN musiałby spaść poniżej poziomów 4,03-4,04. Jak na razie brakuje jednak „fundamentalnego” impulsu do takiego ruchu; również zachowanie pozostałych rynków, w szczególności ropy naftowej (korekta średniookresowego trendu wzrostowego) i amerykańskich obligacji skarbowych (spadek rentowności do tegorocznych minimów), nie jest dobrym prognostykiem dla krótkoterminowego zachowania kursu złotego. Wyraźnego umocnienia polskiej waluty spodziewalibyśmy się w Q4 ’10, wraz z napływaniem danych potwierdzających siłę ożywienia gospodarczego w kraju i rozpoczęciem podwyżek stóp procentowych.

źródło: biznes-firma.pl

Pierwszą pozycję w europejskim rankingu GPW zawdzięcza przede wszystkim rynkowi NewConnect, na którym od lipca do września br. zadebiutowało 29 spółek.  Na drugim miejscu pod względem liczby debiutów na rynkach alternatywnych były ex aequo (12 debiutów) rynki prowadzone przez London Stock Exchange (AIM) oraz przez giełdę  w Luksemburgu (EuroMTF). Pod względem wartości ofert  branży.  br., warszawska giełda uplasowała się na czwartej pozycji w Europie. Liczba i wartość ofert na Europejskich giełdach (łącznie rynki alternatywne i regulowane) w III kw. 2010 r.

Źródło: PricewaterhouseCoopers, IPO Watch Europe, raport za III kw. 2010 r., gpw.pl

W spółkach giełdowych istnieje możliwość programów  motywacyjnych opartych na uzyskanych wynikach. Pozwala to na zatrzymanie w firmie najlepszych  pracowników i osiągnięcie zaplanowanego sukcesu. 6. Status spółki giełdowej umożliwia aktywny udział w umacnianiu danej branży.

źródło: biznes-firma.pl

Nowe przepisy nakazują bankom sprawdzanie, czy klient powinien inwestować w ryzykowne instrumenty, takie jak akcje i fundusze. Na razie będzie to procedura czysto formalna, lecz od 17 czerwca banki i biura maklerskie będą musiały sprawdzić wiedzę klienta na temat produktów inwestycyjnych, a w szczególności ryzyka, jakie niesie inwestowanie.  Od kilku dni, aby kupić w banku jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych lub aktywować  usługę maklerską, trzeba podpisać specjalną umowę. Obowiązek taki nałożyła na banki unijna dyrektywa MiFID (Markets in Financial Instruments Directive).

Jej celem jest m.in. umożliwienie firmom inwestycyjnym świadczenia usług na terenie całej Unii bez konieczności spełniania dodatkowych wymogów lokalnych, jednak w głównej mierze kładzie ona nacisk na ochronę klientów. Na razie podpisanie dodatkowej umowy to zabieg konieczny, by móc inwestować za pośrednictwem banków. Od grudnia zeszłego roku umowa taka jest konieczna przy korzystaniu z usług biur maklerskich, natomiast towarzystwa funduszy inwestycyjnych miały czas do marca na dostosowanie się do dyrektywy. Zgodnie z harmonogramem wprowadzania MiFID w naszym kraju, od 17 czerwca banki i fundusze inwestycyjne będą miały jednak obowiązek sprawdzenia wiedzy klientów na temat inwestowania. Każdy z nich otrzyma ankietę, w której będzie musiał udzielić informacji  o instrumentach finansowych, w jakie inwestował wcześniej, a także o źródle, z którego czerpie wiedzę na temat inwestowania. Ma to pozwolić dopasować ofertę banku do poziomu ryzyka akceptowanego przez klienta, lub przynajmniej sprawdzić, czy klient rozumie zasady rządzące produktem, który chce kupić. Pracownik banku będzie mógł na podstawie owej ankiety np. odradzić zakup zbyt ryzykownego produktu. Wypełnienie ankiety nie powinno zająć więcej niż kilka minut . Niektóre banki już wprowadziły podobne zasady, np. w Banku Zachodnim WBK wypełnienie umowy zgodne z wytycznymi MiFID proponuje się klientom  od stycznia. W przypadku inwestowania przez Internet  bank poprosi klientów o wizytę w oddziale w celu podpisania odpowiedniej umowy. Dopóki tego nie zrobią, opcja zakupu nowych jednostek inwestycyjnych będzie wyłączona.

źródło: biznes-firma.pl

Stopa zwrotu z inwestycji jest ważna, lecz to inwestor decyduje w jaki pomysł zamierza zainwestować swoje pieniądze. Stąd też najważniejsze jest to, aby mieć dobry, innowacyjny pomysł na biznes – powiedziała podczas internetowego czatu Monika Gancarewicz, kierownik projektu „Biznes dla biznesu – budowa platformy współpracy między inwestorami prywatnymi i pomysłowymi przedsiębiorcami” Agencji Rozwoju Pomorza SA.  Internauta: Na czym polega program Inwestornia? Monika_Gancarewicz, ARP: Inwestornia jest to projekt realizowany i dofinansowany z Unii Europejskiej.

Celem projektu jest inicjowanie kontaktów pomiędzy pomysłodawcami a inwestorami. Pomysłodawca na platformie może opisać wstępnie swój pomysł na biznes oraz wypełnić on- line biznesplan. Pomysłodawca może zatem zaprezentować swój innowacyjny pomysł potencjalnym inwestorom. Dzięki temu ma szansę na pozyskanie kapitału na jego realizację. Do kogo projekt jest przeznaczony?  Projekt skierowany jest do przedsiębiorstw we wczesnej fazie rozwoju i osób fizycznych które mają innowacyjne pomysły biznesowe. Ile projektów ma szansę finansowania?  Nie ma określonego limitu ile projektów zostanie sfinansowanych, wszystko zależy od stopnia zainteresowania inwestorów określonymi pomysłami. To inwestor po przeczytaniu opisu projektu wybiera czy chce zainwestować swój kapitał. Ważny jest więc ciekawy, ale jednocześnie innowacyjny, dobrze opisany w biznesplanie pomysł, uwzględniający wstępne dane finansowe. Jakie branże cieszą się największym „wzięciem”? Najczęściej związane z nowymi technologiami, ochroną środowiska, IT, biotechnologią. Część aniołów biznesu inwestuje w branże, które najlepiej zna lub po prostu w pomysły, które przyniosą najwyższą stopę zwrotu. Z jakimi Aniołami Biznesu Państwo współpracujecie?  Skupiamy się głownie na współpracy z sieciami aniołów biznesu zrzeszającymi od kilkunastu do kilkudziesięciu aniołów biznesu takimi jak: Lewiatan Business Angels, siecią Aniołów Biznesu Amber, Investin czy Gildią Aniołów Biznesu z Łodzi. Zgłaszają się do nas także inwestorzy prywatni, którzy nie są zrzeszeni w sieciach. Współpracujemy ponadto z Funduszem Kapitałowym Agencji Rozwoju Pomorza SA. Jakie są najczęściej popełniane błędy w projektach?  Umieszczając pomysł należy przeanalizować czy jest on możliwy do realizacji oraz w jakim czasie to nastąpi. Warto przede wszystkim wykonać rzetelne prognozy finansowe, analizę rynku, analizę konkurencji oraz dobrze opracować model biznesowy. Bywa tak, że to opis zawarty w modelu biznesowym jest innowacyjny i zwróci uwagę inwestora. Odpowiedni wzór biznesplanu wraz z podpowiedziami, jak wypełnić formularz biznesplanu, zamieszczony został na platformie. Na co należy zwrócić szczególną uwagę pisząc biznes plan? Na opis rynku, realny opis inwestycji oraz efektywność finansową inwestycji, a także na zespół projektowy, model biznesowy oraz oczywiście streszczenie, gdyż to właśnie ono ma zachęcić do dalszej lektury biznesplanu. Czy sprawdzają Państwo biznes plany przygotowane przez przyszłych przedsiębiorców, by wyeliminować wszelakie błędy? Kontaktujemy sie z pomysłodawcami i przekazujemy im ewentualne uwagi do biznesplanu. Prowadzimy również szkolenia w pisaniu biznesplanu. Jeśli pomysł jest interesujący, to o szczegóły może również zapytać sam inwestor. Czego najczęściej brakuje w biznes planie?  Analizy rynku, ciekawego modelu biznesowego, informacji  dotyczących zespołu projektowego oraz poprawnie oszacowanych kosztów. Bywa też że potrzebny kapitał na inwestycję jest zaniżany, bądź zawyżany.

źródło: biznes-firma.pl

Dlatego przed inwestycją sprawdzajmy kilka razy i to we wszystkich możliwych źródłach naszą potencjalną inwestycję. Nie dajmy się zwieść owczemu pędowi – bańki spekulacyjne mają to do siebie, że szybko  pękają. Ideą inwestowania jest kupić tanio , sprzedać drogo. Jednak łatwo się w tym pogubić, zwłaszcza przy nacisku “życzliwych”. A jeżeli chodzi o pieniądze, lepiej wychodzić z założenia, że ktoś ma interes, by na nas zarobić. Dlatego zawsze powinniśmy kierować się swoim dobrem, nie ulegać emocjom czy namowom. Wielkie fortuny rodzą się podczas tzw. gry przeciw trendowi: kupowania wtedy, gdy wszyscy sprzedają, a sprzedawania z zyskiem wtedy, gdy wszyscy chcą kupić. Wycenienie tego momentu jest bardzo trudne, dlatego warto zasięgnąć opinii fachowców, co oczywiście nie zwalnia nas od myślenie i ślepego wykonywania poleceń innych. Ostateczne pytanie, które pozostaje, to ilość naszych oszczędności  i czas, jaki chcemy poświęcić na ich pomnażanie, oraz wielkość ryzyka, które skłonni jesteśmy ponieść. Lokaty bankowe (7-8 proc. w skali roku) to dobre rozwiązanie dla tych, którzy mają konkretny cel i chcą ulokować pieniądze na krótki czas. Dla tych, którzy potrzebują swobodnego dostępu do gotówki w kontach  osobistych wymyślono funkcje rachunku  oszczędnościowego. Jest on w swym oprocentowaniu nieco niższy- 4-5 proc., ale pozwala raz w miesiącu pobrać dowolną sumę. Inny rozwiązaniem są obligacje skarbowe, zwłaszcza 3-letnie, które można sprzedawać na giełdzie przed upływem terminu wykupu. Osoby, które mają chrapkę na większe sumy, ale równocześnie gotowe są ponieść ryzyko, mogą wykupić produkty strukturyzowane, fundusze akcji, fundusze mieszane i stabilnego wzrostu. Przy czym produkty strukturyzowane, zwane strukturami łączą w sobie bezpieczeństwo i większą gwarancję zysku pod warunkiem, że sprawdzi się zakładany na starcie scenariusz (np. czy w najbliższych miesiącach dolar spadnie, umocni się czy jego kurs się nie zmieni). Ostatnia poradą dobrego inwestowania jest zależność: drobne sumy, drobne kroki, wielki zysk. Systematyczne inwestowanie drobnych sum zwiększa nasze szanse na zysk, jednak przy złej passie giełdowej utrata niewielkich środków jest mniej dokuczliwa.

Z powodu zwolnienia z podatku Belki od zysków, polisy ogarniają rynek i skutecznie konkurują z lokatami. Ta forma inwestycji jest najczęściej dobierana przez inwestorów giełdowych, którzy czekają na nadejście hossy. Najlepszym wynikiem cieszy się Millennium Bank, który uzyskał 1,5 mld zł dla PZU Życie. Coraz bardziej atrakcyjne okazują się polisy na życie i dożycie, którymi handluje bank alternatywnie dla lokat bankowych. Szacuje się, że Polacy ulokowali w tej formie około 6 mld zł w ciągu pięciu pierwszych miesięcy. Dane nie są rzetelne, ponieważ część banków oraz towarzystw nie podaje wyników w tym zakresie.

Krzysztof Małecki, rzecznik Getin Banku szacuje, że od 1 stycznia aż do czerwca udało się zebrać więcej polis niż w ciągu całego minionego roku. Z rankingu wykonanego przez Expandera dla GP wynika, że bank ten proponuje coraz korzystniejsze oprocentowanie dla tego typu polis. Konkurencja również podaje dobre wyniki. Dorota Hołownia z Banku Millennium podaje, że w 2007 roku bank zarobił około 350 mln zł ze sprzedaży produktu MilleInwestycja. Firma współpracująca w tej dziedzinie z PZU Życie – lider na polskim rynku – nie jest jedynym sojusznikiem PZU. W wyniku współpracy z Deutsche Bankiem, BOŚ, a także PKO BP, PZU zebrało około 3 mld zł w ciągu czterech miesięcy od wprowadzenia produktu. Polisy w dwóch bankach, wymienionych jako ostatnie, były oferowane w ramach subskrypcji na przełomie marca i kwietnia, chociaż zwykle są w stałej ofercie banków. Sabina Salamon, rzecznik Deutsche Banku podaje, że wynik ze sprzedaży tych polis w I kwartale tego roku utrzymuje się w granicach około 800 mln zł, podczas gdy w tym samym okresie roku 2007 – sprzedaż wyniosła 100 mln złotych. Pozostali uczestnicy gry o klienta również nie pozostają w tyle – AXA 180 mln zł, Nordea 328 mln zł, a Uniqa 150 mln zł. Według Agnieszki Gocałek, dyrektor biura bancassurance w PZU Życie, popularność polisolokat wynika z potrzeby ulokowania środków giełdowych po spadkach indeksów na GPW w drugiej połowie 2007 roku oraz początku 2008 roku. Monopolistą w przejmowaniu tych zasobów okazały się lokaty bankowe oraz ubezpieczenia na życie i dożycie wraz z jednorazową składką, która zapewnia określone zyski. Monika Szlosek z Deutsche Banku podaje, że nawet inwestorzy z długoletnim stażem wycofują się z produktów rynku kapitałowego. W zamian za to preferują półroczne umowy, które są formą przetrwania w oczekiwaniu na koniec spadków na giełdzie i w związku z tym powrotu do agresywnych form działania. W przypadku tego banku przeważają polisy sześciomiesięczne, mimo że oprocentowanie jest niższe niż 12–miesięcznych z uwagi na większą mobilność tych pierwszych. Krzysztof Małecki podsumowuje, że preferencje klientów są zmienne, ponieważ w ubiegłym roku klienci najczęściej decydowali się na certyfikaty roczne. Bankom zależy na pozyskiwaniu nowych polis. Mariusz Hernik, dyrektor departamentu bancassurance w AXA Życie podaje, że za handel polisami inwestycyjnymi bank otrzymuje prowizję. Stanowi to jeden z elementów szerszej strategii obliczonej na czasy gorszej koniunktury na rynku funduszy. Banki godzą się na współpracę z towarzystwami, ponieważ sprzedając polisę inwestycyjną, a nie lokatę, mogą zaproponować wyższe oprocentowanie unikając 19–procentowego podatku  Belki. Standardowa lokata może być oprocentowana powyżej 8 procent, ale od zysku i tak trzeba zapłacić podatek Belki, który wpłynie na obniżenie dochodu do poziomu niższego niż potencjalny zysk z polisy oprocentowanej na 6,48 procent. Przy drobniejszych kwotach inwestycji, podatek może wynieść nie 19, ale nawet 37 procent. Jeśli zaś konieczna będzie rezygnacja z polisy przed ustalonym terminem, to wtedy klient otrzymuje wyłącznie wpłacony kapitał. W przypadku zgonu w czasie przewidzianym umową – składka z odsetkami zostanie wypłacona spadkobiercom. Monika Szostek podkreśla, że takie pieniądze nie podlegają podatkowi od spadków i darowizn, więc jest to ważna informacja dla osób pozostających w związkach niesformalizowanych. Jarosław Sadowski, analityk Produktów Finansowych Expander Advisors podaje, że polisy lokacyjne pełnią rolę ubezpieczeń na życie oraz dożycie. Największą zaletą polis w porównaniu ze standardowymi lokatami jest zwolnienie dochodu z tzw. podatku Belki. Banki stosują chwyt reklamowy polegający na podawaniu wysokiego oprocentowania, jakie musiałaby mieć lokata, by być równie zyskowna jak polisa. Realnie na rocznej polisie można zarobić niecałe 7 procent.

źródło: biznes-firma.pl

Krótka analiza ofert  banków oferujących walutowe lokaty pokazuje, że na dobrą sprawę dobrze wychodzą na tym głównie banki. Gdyby przyjąć, że złotówka ma stały kurs wobec innych walut, zakładanie lokat terminowych nie miałoby żadnego sensu. Zysk z lokat w najpopularniejszych walutach, czyli USD i EUR waha się w przedziale od 1% do 2,5% w skali roku. Jest zatem mniejszy niż inflacja. Realnie więc tracimy zamiast zyskiwać. Jeśli jednak już zakładamy lokatę, pamiętajmy o tym, aby nie wiązać się z bankiem na długo. Lepiej wybierać lokaty krótkoterminowe 1-3 miesięczne a nawet krótsze, zamiast 6 czy 12 miesięcznych. Jeśli zdecydujemy się zlikwidować lokatę przed czasem, bank zwykle zechce pozbawić nas części naliczonych odsetek. Im krótszy okres lokaty, tym mniejsza ewentualna strata. Kurs naszej waluty podlega stałym zmianom, więc oprocentowanie lokaty schodzi na drugi plan, a o zysku bądź stracie decyduje właśnie kurs walutowy. Jak duże mogą być jego wahania pokazał ostatni miesiąc. W ciągu kilku dni USD zyskał wobec PLN 5%, czyli tyle, ile zarobimy na lokacie złotówkowej w skali roku. Skoro banki oferują tak niskie odsetki od lokat walutowych, a wahania kursów sprawiają, że równie szybko  można zyskać jak i stracić kilka procent z naszych oszczędności, to po co zakładać lokaty walutowe? Trudno jednoznacznie wskazać pobudki, jakimi kierują się posiadacze takich lokat.  Po części może to być sentyment do obcych walut, zwłaszcza dolara amerykańskiego, po części zamierzone działanie, np. spłata walutowego kredytu mieszkaniowego. Innym powodem może być trzymanie pewnej kwoty w walucie z myślą o zagranicznych wyjazdach. Czasem koszt  nabycia waluty tuż przed urlopem może być porównywalny z tym ile zyskamy trzymając pieniądze na lokacie. Problemy finansowe Grecji to sprawy toczące się poza Polską, które mają jednak wpływ na nasz rynek walutowy. Można przyjąć, że po otrzymaniu ogromnej pomocy, jaką zaoferowały kraje UE, Grecja stanie na nogi, a wraz z tym ustabilizuje się kurs EUR. Nie można jednak zapominać o czynnikach wewnętrznych takich jak dane płynące z gospodarki i giełdy. Dla posiadaczy walut istotne są zarówno zmiany stóp procentowych, emisje obligacji Skarbu Państwa, jak i klimat panujący na GPW. Wzrosty kursów akcji wspierane są zazwyczaj przez zagraniczny kapitał, który płynąc na warszawski parkiet umacnia złotego. Inwestorzy chcąc kupić akcje zamieniają euro i dolary na złotówki. Spadki, jakie obserwujemy na GPW od początku maja, nie nastrajają optymistycznie posiadaczy kredytów ani lokat walutowych. Wycofywanie kapitału przez inwestorów chcących realizować zyski w efekcie prowadzi do osłabienia złotego. Mamy tu do czynienia z sytuacją dokładnie odwrotną do opisanej wcześniej. Reasumując, posiadacze lokat walutowych powinni wykorzystać obecną sytuację i zastanowić się czy nie warto przewalutować ich na złotówki korzystając z dużo wyższych kursów zarówno EUR jak i USD. W gorszej sytuacji są posiadacze kredytów walutowych. Jeśli nie dysponują oni oszczędnościami  w walutach, co w pewnym stopniu mogłoby złagodzić skutki wyższego kursu waluty, w której posiadają kredyt, zmuszeni są zacisnąć pasa i płacić wyższe raty, aż kurs się ustabilizuje. Kursy walut zmieniają się i nie mamy na to wpływu. Możemy jedynie próbować skorzystać na tych zmianach, np. zakładając lokaty walutowe wtedy, kiedy złoty jest wyjątkowo mocny lub dokonywać wówczas niewielkich nadpłat do naszego kredytu walutowego. Wystarczą do tego – nieco wiedzy i obserwacja bieżącej sytuacji gospodarczej. To podstawa, jeśli myślimy poważnie o naszych finansach osobistych.

źródło: biznes-firmy.pl